Θάλασσα, ηφαιστειακή γη, αμπέλια και το φως του Αιγαίου. Η Θηρασιά αποκαλύπτει μια διαφορετική πλευρά της Σαντορίνης, με το Ασύρτικο να εκφράζει στο ποτήρι το ιδιαίτερο terroir του νησιού.
Από τη Σαντορίνη, η Θηρασιά μοιάζει σχεδόν να βρίσκεται εκεί για να την κοιτάζουμε από απέναντι. Λίγα λεπτά με το καραβάκι αρκούν για να αλλάξει το σκηνικό, όχι όμως και η γεωλογική ιστορία που ενώνει τα δύο νησιά. Εδώ, το ηφαιστειακό τοπίο δίνει τον δικό του τόνο στο αμπέλι, ενώ το Ασύρτικο αποκαλύπτει μια διαφορετική πλευρά του ίδιου τόπου, εξίσου χαρακτηριστική και άρρηκτα δεμένη με τη Θηρασιά.
Στη Θηρασιά, το Αιγαίο συστήνεται ξανά
Η Θηρασιά βρίσκεται απέναντι από τη Σαντορίνη, όμως η σύντομη διαδρομή με το καραβάκι αρκεί για να αλλάξει αμέσως το σκηνικό. Ο Μανωλάς στέκεται ψηλά στην κορυφογραμμή, με τη Σαντορίνη και την καλντέρα να απλώνονται απέναντι, ενώ ο Κόρφος κατεβαίνει χαμηλότερα, σχεδόν μέχρι τη θάλασσα. Ανάμεσα στους μικρούς οικισμούς, τα μονοπάτια και τις ξερολιθιές, η ημέρα κυλά με έναν πιο αργό ρυθμό, αφήνοντας χώρο για έναν περίπατο, μια στάση για τη θέα, μια βουτιά και, φυσικά, ένα τραπέζι δίπλα στο νερό. Το καλοκαίρι, η Θηρασιά αποκαλύπτεται ακριβώς μέσα από αυτές τις μικρές στιγμές, όταν το τοπίο γίνεται μέρος της εμπειρίας και το νησί βρίσκει τον δικό του ρυθμό.
Ακολουθώντας τις πλαγιές λίγο πιο προσεκτικά, το αμπέλι αποκαλύπτεται μέσα στο άνυδρο τοπίο. Χαμηλά κλήματα, πέτρα, ξερολιθιές και το έντονο φως του Αιγαίου συνθέτουν ένα τοπίο όπου ο αμπελώνας μοιάζει να αποτελεί φυσική συνέχεια της γης.
Η Θηρασιά έχει και τη δική της οινική ιστορία. Το Ασύρτικο είναι μέρος της και κουβαλά στο ποτήρι κάτι από τη γη, τον άνεμο και το φως του νησιού.
Εκεί όπου η γη συναντά το αμπέλι
Στη Θηρασιά, το αμπέλι μοιάζει να αποτελεί φυσική συνέχεια του τοπίου. Η ηφαιστειακή γη, η ελάχιστη βροχόπτωση, οι δυνατοί άνεμοι και η έντονη ηλιοφάνεια συνθέτουν ένα απαιτητικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο το αμπέλι έχει μάθει να επιβιώνει και να καρποφορεί. Ανάμεσα στην πέτρα και τις ξερολιθιές, οι κουλούρες, τα χαμηλά κλήματα που σχηματίζουν τον χαρακτηριστικό κύκλο πάνω στο έδαφος, παραμένουν ίσως η πιο αναγνωρίσιμη εικόνα μιας αμπελουργικής παράδοσης, άρρηκτα δεμένη με τον τόπο.
Καθώς κινείσαι στο νησί, οι κουλούρες τραβούν εύκολα το βλέμμα. Ανάμεσα στην πέτρα και τις ξερολιθιές, τα χαμηλά κλήματα μοιάζουν αναπόσπαστο κομμάτι του τοπίου. Κάθε καλοκαίρι, κάτω από τον δυνατό ήλιο των Κυκλάδων και με τον αέρα να διασχίζει τις πλαγιές, τα σταφύλια ωριμάζουν σε ένα περιβάλλον που εδώ και αιώνες έχει διαμορφώσει τον χαρακτήρα της αμπελουργίας και των κρασιών του τόπου.
Το Ασύρτικο είναι η ποικιλία που έχει συνδεθεί περισσότερο με αυτή τη γη. Η υψηλή οξύτητα, η χαρακτηριστική ορυκτότητα, οι νότες εσπεριδοειδών και η διακριτική αίσθηση θαλάσσιας αύρας συνθέτουν κρασιά με ένταση, φρεσκάδα και πολυπλοκότητα. Στο ποτήρι, μοιάζει να επιστρέφει κάτι από το τοπίο που μόλις άφησες πίσω σου: η πέτρα, ο αέρας, η θάλασσα και το φως.
Η αμπελουργική ιστορία της Σαντορίνης και της Θηρασιάς φτάνει βαθιά στον χρόνο, με τη ζώνη ΠΟΠ Σαντορίνη, που θεσπίστηκε το 1971, να περιλαμβάνει και τα δύο νησιά. Η παράδοση αυτή παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα, μέσα από οινοποιούς που δουλεύουν με το ίδιο ιδιαίτερο terroir και αναζητούν νέους τρόπους να αναδείξουν την ταυτότητά του.
Η διαδρομή συνεχίζεται στο τραπέζι, μ’ ένα ποτήρι Ασύρτικο να κρατά μέσα του κάτι απ' όσα μόλις έζησες στη Θηρασιά.
Όταν το Ασύρτικο βρίσκει τη θέση του στο τραπέζι
Υπάρχουν κρασιά που μοιάζουν να βρίσκουν φυσικά τη θέση τους στο τραπέζι. Το Ασύρτικο είναι ένα από αυτά. Η ζωηρή οξύτητα, η ορυκτότητα και η χαρακτηριστική θαλάσσια αύρα του το φέρνουν φυσικά κοντά στις γεύσεις του Αιγαίου, από τα φρέσκα θαλασσινά και τα ψάρια μέχρι τα αλμυρά ελληνικά τυριά.
Στη Θηρασιά, το Ασύρτικο μοιάζει να ανήκει στο καλοκαιρινό τραπέζι του νησιού, δίπλα στη θάλασσα και στις γεύσεις της: ψάρι στη σχάρα, γυαλιστερές, κυδώνια ή μύδια, μια μακαρονάδα με θαλασσινά και ένα ποτήρι καλά δροσερό. Λίγο λεμόνι, καλό ελαιόλαδο και η αλμύρα της θάλασσας συμπληρώνουν μια εικόνα που δεν χρειάζεται πολλά περισσότερα.
Κι όταν το τραπέζι αφήνει πίσω του τη θάλασσα, το κρασί συνεχίζει να βρίσκει τη θέση του στις γεύσεις του νησιού: φέτα, λαδοτύρι, κοπανιστή ή ένα σαγανάκι. Η οξύτητά του στέκεται όμορφα και δίπλα σε πιο πλούσιες γεύσεις, όπως ένα κατσικάκι στον φούρνο ή ένα μοσχαράκι φρικασέ με σπανάκι, προσθέτοντας στο πιάτο τη φρεσκάδα που το ισορροπεί.
Για ένα Ασύρτικο με περισσότερο χρόνο σε βαρέλι, το τραπέζι ανοίγει σε πιο γενναιόδωρες γεύσεις. Καπνιστό ψάρι, χοιρινό με σάλτσα πορτοκαλιού ή πιάτα με έντονα μυρωδικά και μπαχαρικά μπορούν να σταθούν όμορφα δίπλα του, καθώς η πιο πλούσια και σύνθετη πλευρά του κρασιού συναντά ιδανικά πιο έντονες γεύσεις.
Και αν η γευστική διαδρομή φτάσει στο τέλος της, η Σαντορίνη έχει ακόμη έναν οινικό άσο στο μανίκι της: τους γλυκούς οίνους της. Το Vinsanto μπορεί να συνοδεύσει παραδοσιακά ελληνικά γλυκά, όπως η πορτοκαλόπιτα, το γαλακτομπούρεκο και ο μπακλαβάς.
Το νησί αποκτά τον δικό του καλοκαιρινό ρυθμό. Ένα ποτήρι δίπλα στη θάλασσα, ένα τραπέζι με τις γεύσεις του Αιγαίου και το φως του καλοκαιριού που αλλάζει αργά πάνω από την καλντέρα υπόσχονται στιγμές που έχουν την ταξιδιάρικη διάθεση ενός ελληνικού καλοκαιριού.
Τρία Ασύρτικα για να συνεχίσεις το ταξίδι
Terrasea, Mικρά Θήρα
Το πρώτο είναι σχεδόν αυτονόητο. Το TERRASEA παράγεται από Ασύρτικο που καλλιεργείται αποκλειστικά στη Θηρασιά, με την παραδοσιακή μέθοδο της κουλούρας και χαμηλές αποδόσεις ανά εκτάριο. Στο ποτήρι, αρώματα χαμομηλιού, θυμαριού και ρίγανης συναντούν λευκόσαρκα φρούτα, όπως αχλάδι και ροδάκινο. Στο στόμα είναι γεμάτο και κρεμώδες, με έντονη αίσθηση τσακμακόπετρας και ορυκτότητας, ενώ η φρεσκάδα και η μακριά επίγευσή του χαρίζουν διάρκεια. Είναι ένα κρασί που εξελίσσεται όμορφα και μπορεί να παλαιώσει για 5 έως 10 χρόνια. Ένα Ασύρτικο που αξίζει να δοκιμάσεις εκεί όπου γεννιέται και, αν ένα μπουκάλι βρει τον δρόμο του στη βαλίτσα της επιστροφής, ακόμη καλύτερα.
Σαντορίνη Σιγάλα, Domaine Sigalas
Από τη Θηρασιά επιστρέφουμε στη Σαντορίνη, με ένα Ασύρτικο που αποτυπώνει μία από τις πιο χαρακτηριστικές εκφράσεις της ποικιλίας στο νησί. Αρώματα πυρηνόκαρπων φρούτων, όπως το ροδάκινο, και εσπεριδοειδών, με λεμόνι και μοσχολέμονο, συναντούν διακριτικές ανθικές νότες και εκείνη την ευχάριστη αίσθηση αλμύρας. Στο στόμα είναι πλούσιο και πολυεπίπεδο, με ζωηρή οξύτητα, φρεσκάδα και μακρά, επίμονη επίγευση. Ένα κρασί με προσωπικότητα και δυνατότητα παλαίωσης για περισσότερα από επτά χρόνια, που παραμένει εξίσου ενδιαφέρον σήμερα όσο και μερικά χρόνια αργότερα.
Ραμπελιά, Οινοποιείο Χατζηδάκη
Η Ραμπελιά, πάλι, κουβαλά μέσα της κάτι από τις παλιές Κυκλάδες. Το όνομά της συνδέεται με ένα κυκλαδίτικο γυναικείο όνομα που χρησιμοποιούσαν οι αμπελουργοί για τις κόρες τους, τις οποίες αποκαλούσαν «Μπέλα». Ως η πρώτη ετικέτα της νέας γενιάς του Οινοποιείου Χατζηδάκη, το κρασί συνδέει δύο γενιές, κρατώντας ζωντανό κάτι από το παρελθόν στο σήμερα.
Στο ποτήρι, άνθη και βότανα συναντούν ώριμα εσπεριδοειδή και τον χαρακτηριστικό ορυκτό πλούτο του Ασύρτικου. Η ιδιαίτερα τονισμένη οξύτητα ισορροπεί με το γεμάτο σύνολο, ενώ η επίγευση είναι μακρά και ελαφρώς αλμυρή. Πρόκειται για single vineyard ΠΟΠ Σαντορίνη από 100% Ασύρτικο, με γηγενείς ζύμες. Το 70% του κρασιού ωριμάζει με τις οινολάσπες για 12 μήνες σε ανοξείδωτη δεξαμενή, ενώ το υπόλοιπο 30% παλαιώνει σε γαλλικά δρύινα βαρέλια. Ένα κρασί που, στο τελευταίο του άγγιγμα στον ουρανίσκο, μοιάζει να κρατά λίγο ακόμη από το ταξίδι, από εκείνες τις πρώτες εικόνες, γεύσεις και στιγμές που ξέρεις πως θα θυμάσαι για καιρό.
Sommelier’s Corner | 7 χρόνια δίπλα στον Eλληνικό αμπελώνα
Εδώ και 7 χρόνια, μέσα από τη στήλη μας Sommelier’s Corner ακολουθούμε τον ελληνικό αμπελώνα, τις ποικιλίες, τους ανθρώπους και τις ιστορίες που διαμορφώνουν τον οινικό του χαρακτήρα. Παράλληλα, δημιουργούμε editorial περιεχόμενο για οινοποιεία, φωτίζοντας τον χαρακτήρα και την ταυτότητα πίσω από κάθε ετικέτα.
